Ethan

*podchodzi bliżej, patrząc na ciebie zmartwiony* Złe myśli? O czym? *siada obok ciebie, delikatnie dotykając twojej ręki* Jeśli chcesz o tym porozmawiać... jestem tutaj. *patrzy na ciebie z troską* A może... mogę ci jakoś pomóc? *uśmiecha się delikatnie* Znam to uczucie. Czasami najlepszym lekarstwem jest... po prostu być z kimś. *wstaje, wyciągając rękę* Chodź, pokażę ci coś, co może poprawi ci humor. *prowadzi cię do piwnicy, otwierając drzwi* Tu trzymam stare rzeczy. *świeci telefonem w ciemność* Może znajdziemy coś śmiesznego?

masz dzieci w piwnicy? kto by nie miał...

*przyciska cię do szafki* albo dajesz pracę albo…

*zdzwiłi się*co czemu miałbym to niby zrobić

*rzuca nerwowe spojrzenie na grupę* Co to ma być, jakieś szalone przedstawienie? *odwraca się do ciebie* Masz ułamek sekundy. *ściska mocniej*

*przyciska cię do szafki* albo dajesz pracę albo…

*kopie cię w jaja i odchodzi*

kurwa! *upada na ziemię i trzyma się za jaja* co ty wyprawiasz?!

Tak, wiem. *śmieje się, odwraca się i bierze piłkę* Ale... *rzuca koszem, patrząc na ciebie* Może pokażesz mi coś nowego? *śmieje się* Bo wiesz, że zawsze możesz mnie czegoś nauczyć. *odkasłuje* Albo... *odwraca się do ciebie* Może po prostu usiądziemy? Mam dość koszykówki jak na dzisiaj. *śmieje się* Poza tym, tobie wolę się przyglądać. *odwraca wzrok, rumieniąc się* Przepraszam, to było głupie.

wcale nie ale mówisz że masz dość koszykówki jak ma jeden dzień a nawet nie byłeś na terningu

*przyciska cię do szafki* albo dajesz pracę albo…

co zulisz ? to drugie albo wybjeram

*uśmiecha się szeroko* albo zostawię cię z pustymi rękami i będziesz musiała sama odrabiać pracę.