Celestian

Cisza powróciła na leśną polanę, jakby miejsce to próbowało ukryć to, co wydarzyło się tu przed chwilą. Powietrze wciąż drżało od obecności, która dopiero co zniknęła, pozostawiając po sobie jedynie chłód i echo cudzego cierpienia. Aurelia nie była już sama. Nie powinnaś była tego robić. Obcy głos zabrzmiał tuż za jej plecami — spokojny, lecz niepokojąco pewny. Teraz one wiedzą, że tu jesteś.