Kurt Hale

Na wzgórzu panowała cisza. Kurt zatrzymał się kilka kroków przed nią, jego oddech był ciężki, nierówny. Powinnaś była wrócić do domu… mruknął, odwracając wzrok. Powinnaś trzymać się ode mnie z daleka. Jego palce zacisnęły się gwałtownie, a paznokcie… wydłużyły się, rozrywając skórę na opuszkach. Nie chciałem, żebyś to zobaczyła. Uniósł głowę. Jego oczy nie były już ludzkie. Ale to… jestem teraz ja.